بگردكوه فرستاد و برئيس مظفّر بنوشت كه چون به جهت دعوت اين عورات دوك ريسند بأجرهء « 1 » آن « 2 » ما لابدّ ايشان بدهد و از آن‌وقت باز محتشمان ايشان در وقت محتشمى زن بنزديك خود نداشتندى ، و چون استيلاء صبّاحى « 3 » متمادى گشت بدفع و قمع آن سلطان محمّد « 4 » ملكشاه لشكرها جمع كرد و نظام الملك « 5 » احمد بن نظام الملك را بر سر آن « 6 » بفرستاد « 7 » و بر مدار الموت و استاوند « 8 » كه نزديك آنست بر كنار انديج « 9 » بداشت و مدّتها جنگ كردند و غلّهاى ايشان تلف كردند ، چون

--> ( 1 ) كذا فى آ ، اغلب نسخ : باجرت ، ( 2 ) ح افزوده : فوت و ( - قوت و ) ، ( 3 ) كذا فى ح ، آ ز ى م س : صبّاح ، ج ل : حسن صبّاح ، ط : حسن ، ( 4 ) ج ح م افزوده‌اند : بن ، ( 5 ) كذا فى آ د ز ط س ك ، ج ى ل م : نظام الدّين ، ح ندارد ، - رجوع كنيد بص 206 حاشيهء 8 ، ( 6 ) د ط : بر سر ايشان ، ( 7 ) در سنهء پانصد و سه ، رجوع كنيد بابن الأثير در حوادث همين سال ، ( 8 ) كذا فى ح ، آ س : استاوند ؟ ؟ ؟ ، ج ى م : اساوند ، ك : استناوند ، ز : استادند ، د ط : ايستادند ، ل : بياوند ، - ذكرى از استاوند در هيچيك از كتب تواريخ و مسالك و ممالك قديم و جغرافى جديد كه بدان دسترس داشتم نيافتم ، و چنان كه صريح كلام مصنّف است اين موضع نزديك الموت بوده است پس بهيچوجه من الوجوه نبايد آن را با استناوند ( استوناوند ) كه قلعهء بوده در حدود دماوند و اتّفاقا آن نيز از قلاع باطنيّه و آن نيز بتوسّط عساكر همين سلطان محمّد بن ملكشاه در حدود همين سنوات محاصره و فتح گرديد اشتباه نمود چنان كه نسخهء ك موهم آنست ، ( رجوع كنيد بمعجم البلدان در عنوان « استوناوند » ، و ابن الأثير در حوادث سنهء 494 ج 10 : 132 ، و تاريخ ابن اسفنديار ترجمهء براون ص 4 ، 231 ، 243 ) ، ( 9 ) كذا فى م ، ى ك : انديح ، آ ز س : انديح ؟ ؟ ؟ ، ل : اندح ، ج : اندح ؟ ؟ ؟ ، ط : آيد ، د ح ندارند ، - مقصود رود اندج است بفتح الف و سكون نون و كسر دال مهمله و در آخر جيم كه يكى از فروع رود الموت و اكنون نيز به همين اسم يعنى « اندج رود » موسوم است ، و نام ناحيهء انذجرود كه در ص 192 گذشت از نام